เอาล่ะมาไร้สาระแก้เครียดกานดีก่า
ใครแอนตี้คำหยาบให้รีบถอยนะท่านถึงไม่หยาบมากแต่ไม่ค่อยดีนักหรอกเอิ้กๆ
ตอนนี้ใครหนีได้ให้รีบหนีอิปีศาจจะพล่ามแล้ว!
เอาล่ะเรามาเริ่มกันเล้ย!!~~
เรื่องแรกเลย ลูกสาวสุดที่รักของข้าพเจ้า อย่างที่รู้ๆกันอยู่ พอรู้ทำเอาช๊อคนอนไม่หลับไปคืนนึง คือ ซีเรียสมากไง นอนคิด ลูกสาวกูจะเป็นไรมั๊ยวะ จะหายดีเหมือนเดิมมั๊ย...ว้ากกก ประสาทแดกแล้ว! ออกจากโรงบาลเร็วๆนะลุก กลับมาจะลงโทษให้เข็ดเลยทำอะไรบ้าๆ แง่ง
เรื่องที่สอง ฟิค มันเปลี่ยนปายยยยยยย!! สำนวนทุเรศขึ้นเยอะเลย จากเดิมบรรลัยอยู่แล้วมาตอนนี้ยิ่งอุบาทหนัก วะ...โมโหตัวเอง แต่งๆไปก็ต่อฟิคไม่ออกซะงั้น ตอนนี้ก็ได้มาแค่9หน้าเอง เห็นแล้วก็นะ สมเพชตนเองชิบ
เรื่องที่สาม เปิดเทอม จะเปิดเทอมแล้วว้อยยยย! ยังไม่ได้เตรียมอะไรเล้ยยยย! รู้อย่างเดียววันเปิดเทอมต้องแบกนิยายไปให้เพื่อนยืม(ไอ้คนยืมน่ะรู้ตัวไว้ซะด้วย!! อบารัตแกน่ะ!!) ต้องแบกแฟนบุ๊คไปให้เพื่อนและรุ่นพี่ โอ้ว...ไม่ต้องแบกหนังสือเรียนพอดีเรย ท่านแม่รู้อิปีศาจชะตาขาดแหงม
เรื่องที่สี่ นับเป็นเรื่องที่ไร้สาระที่สุดในบรรดาเรื่องทั้งหมดแต่เป็นเรื่องที่น่ากลุ่มพอควร... คือ...เรื่องชุดนักเรียน... ชิบหาย!! ตอนซื้อกระโปรงนักเรียนกุซื้อเอว24มาหรอวะเนี่ย?? ตอนนั้นมันใส่ได้...ตอนนี้มันคับว้อยยยย!! แง่ง...น้ำหนักขึ้นตอนแรกก็ดีใจ เกือบโดนแม่ยัดเข้าร.พ.เพราะเป็นโรคผอมแล้ว ชิชะ! ตอนซื้อกระโปรงมันไม่มีไซส์เลยซื้อมาตอนนั้นแบบพอดีเป๊ะเอว24 ตอนนี้ก็นั่งทำใจ อีกอาทิตกุคงลดไม่ทันอ่ะนะ สงสัยต้องไปเลื่อนตะเข็บกระโปรงเอาเองTT TT
เรื่องที่ห้า ตา ตากู!!! โอ้ย เมื่อไหร่มันจะหายบวมวะแสด! เจ็บก็เจ็บ ทำอะไรก้ไม่สะดวกให้ตายเหอะ เวลาทำอะไรโดยใช้ตาขวาข้างเดียวมันลำบากนะเฟ้ยแง่ง จะเปิดตาข้างซ้ายก็แทบไม่ได้เพราะมันบวมโคตร! อีกอย่างเปิดไปก็โคตรเจ็บ โอ้ย ชีวิตช่างอนาถเหลือทน
เรื่องที่หก หนังสือ เอิ้ก จะเปิดเทอมแล้วว้อย หนังสือที่อยากอ่านแต่ยังไม่ได้อ่านกองสูงเป้นสิบกว่าเล่ม แชนนาราเอย ประกาศขายฯเอย รหัสลับดาวินชีเอย แล้วอะไรต่อมิอะไรอีกบานตะไท โอ้ว กรี๊ด เปิดเทอมก็คงจะไม่ได้อ่าน แล้วจะปล่อยให้มานกองเป็นตั้งที่หัวเตียงเรอะ วันดีคืนดีเดี๋ยวมานก็หล่นใส่กบาลกุอี๊ก
เรื่องที่เจ็ด ห้องนอน โอ้ว! ห้องนอนโคตรรกเลยฟ่ะ หลังจากจัดไปแล้ว 3วันมันก็กลับมารกเหมือนเดิม เซ็ง... ท่านแม่ก็ด่ากรอกหูไม่หยุดหย่อนเล้ย ก็กุมานซกมกนี่ฟร่า ห้องรกแล้วมานผิดเรอะ อย่างน้อยก็ยังไม่มีสัตว์ประหลาดมาตั้งรกรากถื่นฐานล่ะน่า
...มีเรื่องไรอีกหว่า...คงไร้สาระมาครบแล้วเนอะ...งั้น...
ขอนับถือท่านที่ฟังเราพล่ามได้จนจบโดยไม่หนีไปซะก่อน และขอขอบคุณทุกท่านที่หลวมตัวมาฟังเราพล่ามครับผม!
