...อาจารย์เคยยิ้มให้เรา...
...อาจารย์เคยทักทายเรา...
...อาจารย์เคยเรียกชื่อเรา...
...เราเคยเรียกอาจารย์...
...เราเคยคุยกับอาจารย์...
...เราเคยไหว้อาจารย์...
...แต่ตอนนี้...
...อาจารย์เสียแล้ว...
...เสียโดยที่เราไม่ได้แม้แต่จะไปเยี่ยมอาจารย์...
...ตอนที่อาจารย์นอนหลับโดยที่ไม่รู้สึกตัวอีกแล้วอยู่ที่โรงพยาบาล...
...อาจารย์คืออาจารย์ที่มีจิตวิญญาณของผู้ที่เป็นครูอย่างแท้จริง...
...ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนใจหาย...
...อยากจะบอกลาอาจารย์เหลือเกินค่ะ...
...หนูเสียใจ...
...ที่ไม่มีโอกาสจะเยี่ยมในวาระสุดท้ายของอาจารย์...
...หนูขอโทษค่ะ...
...ตอนที่หนูรู้ข่าวครั้งแรก...
...มีคนบอกว่า...
...อาจารย์อยู่ได้อีกไม่เกิน2วัน...
...อาจารย์คะ...
...ทำไมมันถึงไวแบบนี้...
...ทำไม...
...สุดท้ายนี้...
...ขอคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวง...
...และเจ้าพระยาบดินทรอันผู้ที่ซึ่งเป็นแหล่งยึดเหนี่ยวจิตใจของลูกบดินทรทุกคน...
...ให้ช่วยปกป้องดวงวิญญาณของอาจารย์ให้ขึ้นสู่สรวงสวรรค์ด้วยค่ะ...
...ด้วยรัก...
...จากลูกศิษย์ที่รักอาจารย์...
...หนูรักอาจารย์ค่ะ...
ป.ล. เย็นนี้เราจะไปงานศพอาจารย์นะคะ ใครจะไปมั่งคะ
