ที่พักนี้หายหัวไปก็เพราะไปทำโครงงานครับผม

เพิ่งประกวดไปเมื่อวันจันทร์...

ผลที่ได้คือ ที่2

ดีใจอ่ะ ภูมิใจ แบบนั่งมองโล่ในมือตัวเองก็ยิ้มอย่างเดียว

แต่ต้องเหนื่อยต่อ เพราะต้องไปแข่งระดับประเทศต่อ...

ครั้งหน้าบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จะเอาที่1ว้อย!!!! [พูดเล่นนะ...แต่จะพยายามจริง เหอๆ]

เรื่องนิยาย+วาดรูป คงต้องขอค้างไว้ก่อน เรพาะตอนนี้ยุ่งมากจริงๆ ใกล้สอบแล้วด้วย อ๊า...เหนื่อย งิงิ...

สุดท้ายนี้...

ขอบคุณ...ผึ้ง เน่า เน็ต โปร แปม...สำหรับกำลังใจและกำลังกายที่อยู่ช่วยงานเราจนวันสุดท้ายและอยู่ดึกเกือบทุกวันเป็นเพื่อนเรา รักพวกแกจังเลยว่ะ

ขอบคุณ...แนน โอตะ กอล์ฟ วิน ปุณ เบลล์ เบญเอิ้กกานต์ธัช ปอลต้น และอีกหลายคนที่ยังเอ่ยชื่อไม่หมด ที่มาช่วยเราทำงานในวันหยุด ยอมโดดเรียน ยอมโดดซ้อมบอล งจะบ่นกระปอดกระแปด แต่เราขอบคุณมากๆนะ

ขอบคุณ...คุณพ่อ คุณแม่ และพี่สาวผู้น่ารัก...ที่ช่วยเหลือ ช่วยทำงาน หาข้อมูล และไม่บ่นแม้แต่นิดเดียวเวลาโทรไปขอให้ซื้อของเข้ามาให้ หนูขอบคุณมากๆค่ะ

และที่ลืมไม่ได้อย่างยิ่ง...ขอบคุณ...อาจารย์สุทิศา และคณาจารย์ห้องดาราศาสตร์ วิทยาศาสตร์ รวมถึงสังคมศึกษา และอาจารย์ท่านอื่นๆ...ที่ช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ ให้ยืมสถานที่ ช่วยติติงและติวคำถาม

และสุดท้ายที่ท้ายสุด...บุคคลที่กำลังใจยามที่เราท้อหรือหมดกำลังใจ...และคอยให้คำปรึกษาอยู่เสมอยามที่เรามีเรื่องทุกข์ใจ...ถ้าไม่มีทุกคนเราคงทำไม่ได้ถึงขนาดนี้ ขอบคุณจากใจจริง ขอบคุณนะ...รักทุกคนมากจริงๆ...