ShortStory

ตอนไปงานหนังสือเด็กปีศาจก็ได้ไปเหมาหนังสือมาจำนวนหนึ่ง...

และก็ไม่ได้อ่านเนื่องจากไปออส= ="

กลับมา ก็ยังมิมีเวลาอ่าน...

แต่ดันไปเหมามาจากร้านหนังสืออีกเกือบ10...

ต่อมา ยัยเด็กงี่เง่าคนนี้ก็เริ่มสำนึกตนว่ากองหนังสือยังตั้งตระหง่านเป็น10เล่มอยู่ที่หัวเตียง...

จึงหยิบเล่มแรกมานั่งอ่านนอนอ่านจนจบ...

เมื่ออ่านจบแล้ว จึงคิดจะอ่านต่อ...

แต่...

เมื่อหันไปเจอคอมพิวเตอร์ก็สำนึกตนได้ว่า...

งานกุยังไม่เสร็จนี่หว่า...

จึงหันไปทำงานก่อน...

คืนนั้นตอนเวลาประมาณตี2...

เด็กปีศาจผู้เสร็จสิ้นจากการทำงานโดยไร้เนตแล้ว...

จึงเข้านอนทันทีเพราะง่วงมาก...

โดยหารู้ไม่ว่า...มีภยันอันตรายคลืบคลานเข้ามาใกล้...

ตอนที่กำลังหลับอยู่...

จู่ๆเธอก็ตื่นมาที่ไหนก็ไม่รู้และมีหนังสือจำนวนมากหล่นลงมาใส่...

เธอรู้สึกเจ็บมาก...

และคิดได้ว่า...

หนังสือพวกนั้นมันคงน้อยใจที่เราไม่ได้อ่าน...

หนังสือเหล่านั้นยังตกลงมาเรื่อยๆ...

เธอจึงวิ่งหนีสุดชีวิต...

พลางคิดว่า...

ถ้ารอดไปได้...ต่อไปนี้จะไม่ทิ้งหนังสือไว้โดยไม่อ่านอีกแล้ว...

เธอวิ่งต่อไปอย่างไม่คิดชีวิต...

เอ๊ะ?! ทำไม...พื้นมันหายไปวะ? เธอคิดก่อนจะเหลือบมองพื้น...

ซึ่ง...

มันไม่มีอยู่แล้ว...

เธอนั้นเป็นโรคกลัวความสูงขนาดหนัก เลยกลัวมากจนต้องกรีดร้องออกมา...

และแล้วก็สะดุ้งตื่น...

พร้อมกับเสียงตวาดกราดเกรี้ยวของพี่สาวที่ว่า...

"นอนดิ้นเตะตั้งหนังสือล้มใส่หัวยังไม่พอกลิ้งตกเตียงอีก ไปอาบน้ำได้แล้วไป นี่มันกี่โมงแล้ว!!"

(เรื่องจริงผสมเพ้อฝันนิดๆ)


edit @ 2005/05/03 15:04:13

ฝันว่าเข้ากับคนอื่นได้ง่าย

ฝันว่ามีแต่คนรัก

ฝันว่ามีเพื่อนกลุ่มใหญ่

ฝันว่าไม่มีใครมารังแก

ฝันว่ามีความสุข

ฝันว่าไร้ความทุกข์

ฝันว่าโลกใบนี้มีแต่ความสดใส

...ฝันว่า...ทุกๆอย่างที่ฝันมันจะเป็นจริง...

...แต่ก็ไม่เห็นสิ่งที่ฝันมันจะเป็นจริงซักอย่างเลย...

...ได้แต่เพียงฝัน...

...แต่ก็มิอาจไขว่คว้าได้ถึงดวงดาว...

...ต่อให้ชาตินี้ทั้งชาติ...

...ก็ได้แต่เพียงเหม่อมองเท่านั้น...

...แม้อาจเอื้อมจนสุดแขน...

...แม้อุตสาหะจนหมดกำลัง...

...ก็ได้เพียงแค่นี้...

...ชีวิตอันไร้ค่าที่ติดดินเท่านั้น...

[ตัดตอนมาจากเรื่อง DeviL#SpiriT]

ขอคอมเมนท์ค่า ว่าไอ้ข้างบนมันโอมั้ย ยายามแทบตายก็ว่ายังไม่โออ่ะ แงแง


edit @ 2005/05/04 11:58:55

ดวงจันทรากลมโตสีเงินถูกบังด้วยหมู่เมฆาสีดำสนิท หมู่ดาวทั้งหลายราวกับพร้อมใจกันหยุดส่องสว่าง บัดนี้เมฆหมอกได้บดบังทุกๆอย่างจนสิ้นแสงสว่างจากฟากฟ้า...

เพียงไม่นาน หยดน้ำบริสุทธิ์ ก็โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า ก่อนจะหนักและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ร่างทั้งสองร่างในห้องพักที่เคยนอนนิ่งอย่างสงบบัดนี้ร่างหนึ่งเริ่มสั่นระริกและค่อยๆขดตัวมานอนในท่ากอดเข่า หยาดน้ำใสใสเริ่มเอ่อท้นที่ขอบตา ริมฝีปากที่สั่นระริกเผยอขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเริ่มพึมพำบางอย่างที่ฟังไม่ได้ศัพท์

...มโนภาพแห่งความฝันเริ่มปรากฎขึ้น...

...อดีต...

...ฝนตกอย่างรุนแรง...

...ที่หมู่บ้านหนึ่งของทริสทอร์...

...กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง...

...ความพินาศย่อยยับกินบริเวณกว้าง...

...เสียงกรีดร้องอย่างทนทุกข์ทรมาน...

...ความตาย...

...โลหิตไหลนองแทบเป็นทะเลเลือด...

...น้ำตาไหลพรากซึ่งบ่งบอกความรู้สึก...

...ความโศกเศร้าที่มากเกินจะบรรยาย...

...ทุกๆอย่าง...

...ล้วนเกิดขึ้นจากมือทั้งสองข้างของเขา...

...และพลังซาตานในกาย...

...รวมกับความชั่วร้ายในก้นบึ้งของจิตใจ...

...เขาคือความหายนะ...

...

.

...

ตัดมาจากฟิคที่จะลงแฟนบุ๊ค3ขอรับ

ช่วยติหน่อยฮับมีความรู้สึกว่าสำนวนแย่ลงๆๆๆๆ เรื่อยๆTT TT

ที่เหลือไปต่อเอาในแฟนบุ๊คละกานเนอะ...^ ^


edit @ 2005/05/13 08:25:14